Os conceptos están definidos nas páxinas 44 e 45 do libro (non é necesario buscar información adicional) e son os seguintes:
- Disco duro. Busca imaxe ou imaxes na rede onde apareza a estrutura dun disco magnético de xeito similar á figura 27 da páxina 44 do libro.
Un disco duro é un dispositivo magnético utilizado para almacenar gran cantidade de información. Compóñense de varios pratos, apelados nun mesmo eixe que xira a gran velocidade dentro dunha caixa metálica sellada. Entre os pratos están situadas as cabezas de lectura- escritura que leen e escriben nas dos caras de cada disco. Dependendo da tecnoloxía utilizada para a transferencia de datos, os discos duros poden ser de varios tipos: IDE, SCSI, SATA, SAS, etc. O seu tamaño aumentou vertixinosamente, pasando do primeiro disco duro de 5MB, que pesaba unha tonelada, a os discos actuais de varios TB cun tamaño algo maior ca un teléfono móbil.
Nun disco magnético diferéncianse:- Caras: superficies superior e inferior de cada disco.
-Pistas: círculos concéntricos en que se divide cada cara do disco.
-Sectores: divisións que fanse en cada pista.
-Cilindros: conxunto de pistas que están aliñadas verticalmente en todas as caras. Este concepto utilizase nos discos duros, posto que en eles hai varios pratos con pistas en ambas caras.

- Memorias Flash. Busca 2 imaxes na rede (USB e tarxeta de memoria).
A memoria flash é un sistema de almacenamento estático que non necesita corrente para manter gardados os datos. Funciona mediante impulsos eléctricos e alcanza velocidades de funcionamento moi superiores a outros dispositivos porque permite ler e escribir datos de forma simultánea.
Converteuse nun soporte de uso habitual para almacenar e transportar información xa que,entre as súas características destacan a súa capacidade, as súas pequenas dimensións, seu prezo adquirible, a súa gran resistencia, a posibilidade de usala en dispositivos de diferente tipo e súa facilidade de empleo. Iso si, a vida de unha memoria flash nin e indefinida: cífranse entre cen mil e un millón as veces que pódense gravar información nela.
Os tipos de memoria flash máis empregadas son:
-Memoria USB. Pequenos dispositivos cun chip de memoria flash. Conéctanse ao ordenador a través do porto USB en quente, e dicir, aínda que este encendido. Xeralmente, non hai que instalar ningún software ni driver para utilizalas. xa que o sistema operativo as recoñece automaticamente.Converteuse nun soporte de uso habitual para almacenar e transportar información xa que,entre as súas características destacan a súa capacidade, as súas pequenas dimensións, seu prezo adquirible, a súa gran resistencia, a posibilidade de usala en dispositivos de diferente tipo e súa facilidade de empleo. Iso si, a vida de unha memoria flash nin e indefinida: cífranse entre cen mil e un millón as veces que pódense gravar información nela.
Os tipos de memoria flash máis empregadas son:
-Tarxetas de memoria. Son soportes de almacenamento empregados habitualmente en cámaras dixitais e móbiles, polo que sólense conectar ao ordenador a través dun lector de tarxetas de memoria para transferir a súa información. Existen multitude de tipos de formatos, en función do fabricante: algúns dos máis comúns son SD, MiniSD, MicroSD, NanoSD, Compact Flash, Memori stick, xD, MMC, etc.
- Unidade de estado Sólido. Busca unha imaxe na rede.
Unha unidade de estado sólido o SSD (Solid State Drive) é un dispositivo de almacenamento secundario de gran capacidade e alta velocidade. Ten o mesmo uso que os discos duros, pero non esta formado por discos mecánicos, senón por memorias de circuítos integrados para almacenar a información, empregando tecnoloxías como a memoria flash, memoria SDRAM, etc.
Ao non ter pezas móbiles, a unidade de estado sólido reduce drasticamente o tempo de búsqueda e latencia, por o que converteuse nunha alternativa moito máis rápida que os dos discos duros.
Ningún comentario:
Publicar un comentario